درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : همسفر زیبا
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
یاس سفید
وب لژیون کمک راهنمای همسفر زیبا

دستور جلسه این هفته: وادی سیزدهم

و تأثیر آن روی من



Image result for ‫عکس اقای خدامی‬‎


بسم الله الرحمن الرحیم

 

بر اساس پروتکل درمان اعتیاد در کنگره 60 (DST) برای رهایی کامل از اعتیاد و قطع تمامی بندها و پیوندهای اعتیاد با شهر وجودی انسان، بایستی سه ضلع مثلث درمان اعتیاد، یعنی جسم، روان و جهان بینی به‌موازات یکدیگر و با پشتیبانی یکدیگر به تعادل و سلامتی برسند.

معمولاً هر یک از دستور جلسات سالانه کنگره 60 به یکی از این اضلاع مربوط می‌شود. فرود دستور جلسه این هفته بر روی ضلع جهان بینی درمان اعتیاد است و اگر این فرود درست باشد و پیام این دستور جلسه یعنی وادی سیزدهم را با گوش جان بشنویم، تغییر شگرفی در دیدگاه و جهان بینی ما به وجود می‌آید و بسیاری از پیوندها و مسائلی که تارهای وجودی ما را به نادرستی به هم وصل نموده است، گسسته خواهد شد.

وادی سیزدهم می‌گوید: پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است.

ممکن است در تفکرات و دیدگاه‌های ما این گونه جا افتاده باشد که بسیاری از مسائل زندگی ما و موضوعات و اهدافی که برای رسیدن و دستیابی به آن‌ها تلاش می‌کنیم، روزی به پایان خواهد رسید و.از آنجایی که تصویری از وقایع بعد از این پایان نداریم، بنابراین نقطه پایان را به‌عنوان پایان قطعی و تمام شدن می‌انگاریم و قدر مسلم چنین برداشتی می‌تواند در حس و تفکر ما ایجاد ناامیدی و یاس و یا سهل انگاری نماید. اگر بخواهیم برای این موضوع مثال بیاوریم می‌توانیم به تکیه کلامی که در فرهنگ عامیانه خیلی از آن استفاده می‌شود، اشاره نماییم. آن تکیه کلام این است. «خوب بعدش چی» حتماً این جمله را زیاد شنیده‌ایم. مثلاً شخصی در حال طی کردن تحصیلات مقطع متوسطه است، ممکن است او تصور کند که نتواند وارد دانشگاه شود و پایان دوره متوسطه برای او پایان دوره تحصیلات باشد و به همین دلیل نسبت به ادامه موفقیت آمیز تحصیلش ناامید شود و بگوید درس بخوانم که چه شود، بعدش چی، در بعد وسیع‌تر اگر بخواهیم مثال بیاوریم می‌توانیم به بعضی دیدگاه‌ها در خصوص زندگی اشاره کنیم و مثال بیاوریم بعضی‌ها اعتقادی دارند به آخرت و زندگی پس از مرگ ندارند و پایان زندگی را پایان همه چیز می‌دانند و همین مسئله باعث می‌شود مسیر زندگی را به‌درستی طی ننمایند. خیلی‌ها در موارد و رویدادهای جزئی زندگی نیز با پایان هر دوره یا وضعیتی دچار ناامیدی و یاس می‌شوند. اگر مسئولیتی در جایی داشته‌اند با پایان دوره مسئولیت ممکن است فکر کنند که همه چیز تمام شده است.

وادی سیزدهم نکته بسیار مهمی را مطرح می‌کند که دقیقاً احساسات و تفکرات از این دست را کاملاً از بین می‌برد و به ما می‌آموزد که پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است، اگر دوره‌ای تمام می‌شود، دوره‌ای دیگر آغاز می‌شود، اگر روزی به پایان می‌رسد روز دیگری آغاز می‌شود، اگر دوره تحصیلات به پایان می‌رسد دوره دیگری می‌تواند آغاز شود، اگر زندگی به پایان می‌رسد، به شکل دیگری آغاز می‌شود، هر پایانی به‌منزله آغاز دیگری است و اگر پایانی در کار نباشد آغازی نیز نخواهد بود، بنابراین از پایان نباید دل‌تنگ و یا ناامید باشیم، بلکه بایستی آماده آغازی دیگر باشیم.

نکته ظریف و بسیار مهمی که در این آغاز و پایان‌ها مطرح می‌شود این است که چگونه مراحل، دوره‌ها و مقاطع را به پایان می‌رسانیم، زیرا این چگونگی و یا کیفیت پایان در کیفیت آغاز نقش بسیار مهمی دارد، خیلی ساده اگر بخواهیم اشاره کنیم باید بگوییم که خط به خط داستان زندگی‌مان را خودمان می‌نویسم اگر خطی را خوب بنویسیم و به پایان ببریم، خط بعدی را نیز خوب شروع خواهیم کرد.

این مسئله تماماً ً در اختیار ماست که خط بعدی را چگونه بنویسیم از هم اکنون تعیین می‌کنیم که خطوط بعدی زندگی ما چگونه باشد، آیا سرشار از شادی‌ها و موفقیت‌ها باشد و یا آکنده از غم و اندوه و با بار منفی و شکست. اگر تا کنون داستانی مصیبت بار را برای زندگی خود نوشته‌ایم می‌توانیم از این به بعد را درست و آن‌طور که دوست داریم بنویسیم. البته اگر بخواهیم. وادی سیزدهم به ما می‌آموزد که همیشه بایستی در آماده باش کامل برای رویدادهای زندگی باشیم و بدانیم که بعد از هر پایان، آغازی دیگر است که شروع می‌شود و هیچ وقت پایانی بدون آغاز دیگر وجود ندارد، داستان زندگی ما هیچ وقت تمام نمی‌شود، همیشه جاری و ساری است و ما همیشه خواهیم بود، اما چگونه بودن و چگونه ادامه دادن، چگونه به پایان رساندن و چگونه آغاز کردن است که بسیار مهم است. اگر در صراط مستقیم باشیم و قوانین زندگی را بدانیم و به مسئولیت‌های خود واقف باشیم و کارمان را درست انجام دهیم، قدر مسلم اکثر این پایان‌ها و آغازها دل‌چسب و شیرین خواهد بود.

و اما مسئله اصلی خودمان یعنی درمان اعتیاد.

اگر دقت کنیم وادی سیزدهم جزء آخرین وادی‌هاست و بعد از وادی سیزدهم فقط یک وادی وجود دارد یعنی وادی چهاردهم، آیا تا به حال پرسیده‌ایم چرا موضوع «پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است»، در سیزدهمین وادی مطرح شده است؟

اگر چهارده وادی کنگره 60 را به‌عنوان سرفصل‌های آموزشی جهت به تعادل رساندن ضلع جهان بینی درمان اعتیاد در نظر بگیریم و فرض را بر این بگیریم که در دوره سفر اول و درمان اعتیاد، شخص به‌طور نسبی با این وادی‌ها و قوانین آشنا می‌شود و همزمان مسیر درمان اعتیاد و به تعادل رسیدن جسم و روان را می‌پیماید، بنابراین در پایان دوره درمان و سفر اول به وادی سیزدهم می‌رسد. وادی سیزدهم ضمن اینکه حامل پیامی عام و بسیار مهم برای تمام امورات زندگی ماست و از جزئی‌ترین تا کلی‌ترین مسائل زندگی را در بر می‌گیرد، حامل یک پیام اختصاصی برای درمان اعتیاد نیز می‌باشد و آن این است که به فرد می‌آموزد که بداند پایان سفر اول، پایان کار نیست و پایان سفر اول به معنی آغاز سفر دوم است. هر چند کنگره 60 معتقد است که در سفر اول و با به تعادل رسیدن ساختارهای جسم، روان و جهان بینی، مصرف کننده مواد مخدر به درمان کامل می‌رسد اما برای رسیدن به تعادل بیشتر و پایه‌های مستحکم، بایستی در سفر دوم نیز همانند سفر اول با تمام توان پیش برود. نباید تصور کند که سفر اول من به پایان رسید و دیگر همه چیز تمام شده است. خیر، پایان این نقطه سرآغاز خط دیگری است و برای خوب نوشتن خط بعدی یعنی سفر دوم نیز بایستی مانند نوشتن خط اول یا همان سفر اول، کوشا و فعال بود، وادی سیزدهم با این جمله کوتاه و مختصر پیام بسیار مهم و وزینی را به ما ارائه می‌کند که می‌تواند رنگ و لعاب دیگری به زندگی ما بدهد. وادی سیزدهم ما را امیدوار به ادامه موفقیت آمیز زندگی می‌نماید و به ما می‌فهماند که آغازهای بی‌شمار در انتظار ماست. پس این سرا، سرای توقف، رکود و سکون و یاس و ناامیدی نیست، یک سفر اولی سفر اول را تمام می‌کند، شخص دیگری سفر اول را آغاز می‌کند، شخصی به درمان اعتیاد می‌رسد، شخصی دیگری خود را به‌عنوان تازه وارد معرفی می‌کند. سفر اول تمام می‌شود، سفر دوم آغاز می‌شود و بایستی کمک راهنما بشود. کمک راهنما می‌شود، باید رهجو جذب کند، رهجو می‌گیرد، بایستی رهجو به رهایی برسد. رهجویی به رهایی می‌رسد و رهجویی دیگر وارد لژیون می‌شود و این داستان همچنان ادامه دارد.

برای حسن ختام مطلب، فرازی بسیار زیبا از مطلع وادی سیزدهم نوشته آقای مهندس دژاکام را باهم می‌خوانیم.

از قلم است که گام‌های بلندش در سراسر گیتی، روان و جاری می‌شود. گویی جوی‌ها به هم می‌پیوندند تا رود یا رودهای خروشان را تشکیل دهند و آن محتوا را به همه انسان‌ها برسانند. این‌ها مجموعه‌ای هستند که اهداف و خواست‌های بشری را شکل می‌دهند و از تصویر به تصویر و از تصویر به بنای حقیقت می‌رسانند و آن بنا ساختاری است که نادانان در پی ویرانی آن بوده و هستند و دانایان در پی بنای آن، ولی همیشه پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری بوده و هست و خواهد بود و اکنون سرآغاز خط دیگری است که:

جویبارها روان شده‌اند و همه در یک نقطه به هم خواهند رسید و بستری پربار را تشکیل خواهند داد که به اقیانوس بزرگ منتهی خواهد شد و آنگاه با فّر ایزدی به مکان‌هایی که فرمان از آنجا می‌آید گسیل خواهند شد و دوباره شکوه سپاه را به شکل دیگری قدرت مطلق به نمایش خواهد گذاشت که فرمان آن جنگ نیست، بلکه فرمان آن دادن محبت است، به هرکس که در وجودش نور موج داشته باشد و این دیگر ابتدا و انتها ندارد، از آسمان بر خاک و از خاک بر بیکران خواهد بود.

به شما عزیزان توصیه می‌کنیم برای درک بیشتر وادی سیزدهم و اهمیت آن در مقوله درمان اعتیاد، سی دی مربوط به این وادی از سری سخنرانی‌های جناب آقای مهندس دژاکام پایه گذار و مؤسس کنگره 60 را تهیه و گوش فرا دهید.


نویسنده: مسافر علی خدامی





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر